Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Όταν το μυστήριο πεθάνει


Όσο κρατήσει το μυστήριο θα κρατήσεις κι εσύ.
Όταν το μυστήριο χαθεί, θα έχεις πια χαθεί μαζί του θησαυρέ μου.
Κατάφερες να δημιουργήσεις μια ατμόσφαιρα σε μια ψευδαίσθηση και ποιος να σε πιστέψει.
Τόσα προκαταρκτικά που πλεον όλη η προσοχή είναι πάνω σου. Και τι κατάλαβες;

Συγκεντρώσου, μην αγχώνεσαι.

Κάνε μας να χαζεύουμε να χείλη σου και να ακούμε με ανυπομονησία τα λόγιά σου.
Πείσε μας πως δεν κάνεις ταχυδακτυλουργικά, μα μαγικά.
Αν προδώσεις το κόλπο, για' σένα, θα έχει πια τελειώσει.
Θα χαθεί. Δε θα υπάρχει το μυστήριο μήτε η περιέργεια.
Θέλεις να τελειώσει;

Το ενδιαφέρον όπως αποδείχτηκε ποτέ δεν ήταν στην πραγματικότητα παρόν,
όπως άλλωστε και η εντύπωση για την κινητοποίηση της σκέψης.

Μια ζωή περιμένουμε απαντήσεις χωρίς να κάψουμε ούτε ένα κύτταρο φαιάς ουσίας και μόλις τις έχουμε, προχωράμε γι’ άλλα. Για ποια;

Άρα, αν δεν έχεις τίποτα να δείξεις εκείνη τη στιγμή, γι' αυτούς, είσαι βαρετός. 

Είσαι ανοιχτός σαν βιβλίο κι όμως κανείς δεν ξέρει να διαβάζει. 
Όσοι ξέρουν προτιμούν τις ταινίες. Αλλά για 'μενα αγαπητοί μου, ικανός μάγος είναι αυτός που έχει τα μανίκια σηκωμένα. Γιατί αν οι άσοι δεν είναι κρυμμένοι στα μανίκια, τότε πού βρίσκονται;

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

Μοβ


Χέρια παγωμένα, 
γεμάτα πληγές. 
Άγνωστης προέλευσης,
αγνώστου προορισμού.

Πήραν το αγαπημένο σου χρώμα.
Δε θα τα ζεστάνω ομως. 
Δε θα τα αφήσω να κοκκινίσουν.

Η ζεστασιά εκεί εξω χάνεται.

Αν θες να δεις κόκκινο, 
να ψάξεις μεσα μου.  
Έλα μέσα, είναι ζεστά εδώ.

Τα φάρμακα σου μωρό μου


Χαμένες Ημέρες Με Ετοιμόρροπους Ιστούς Αράχνης.
ΧΗΜΕΙΕΣ. Χάπια, σκόνη, βελόνες, σταγόνες και αηδίες.
Σαμποτάζ με φωτιές στα συναισθήματα.
Τώρα άραγε σε ξεγελασες;
Τώρα πια εισαι χαρούμενος;
Τι ηδονή λήστεψες, από ποιον, απο πού, και πώς τη βρήκε όλη αυτη;
Να, λίγες σταγόνες απο αυτο και θα ηρεμήσεις.
Άσπρο πάτο και το μυαλό σου "γεμάτο" κενά.
Τα δάνεια ευτυχίας πληρώνονται με τόκους που ζυγίζουν.
Χρειάζεσαι ουσίες ακομα και για να κάνεις έρωτα άνθρωπε.
Έχεις ξεχάσει να ζεις μόνος σου.
Σε νευριάζω;
Χάπια για την πίεση, γκλουπ.
Ηρεμιστικά, γκλουπ.
Αντικαταθλιπτικά, βοηθάνε αλήθεια, γκλουπ.
Το μπανιο ειναι ευθεία δεξιά.
Σταμάτα να βασανίζεις τον ίδιο σου το μυαλό.
Σταμάτα να βιάζεις τον εαυτό σου και να σε λυπάσαι.
Έπειτα να τα βάζεις με την κοινωνία για ο,τι σε ανάγκασε να κανεις.
Εθίζεσαι, ζαλίζεσαι, παραπατάς γοντατιζεις, πας να σηκωθείς και πέφτεις.
Ανοίγεις τα μάτιά σου και εισαι στο κρεβάτι και το μαξιλάρι σου βρεγμένο.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα ρε άχρηστε;