Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Μια βόλτα στο μυαλό σου


Ακολούθησα τον λαγό εν γνώση μου μα δεν ειδα το λαγούμι και σκόνταψα.
Έπεσα μεσα του και βρέθηκα στο μυαλό σου, μονο φως ή μονο σκοτάδι. Δε υπηρχε ενδιάμεσο. 

 Περπάτησα λοιπον για λιγο στον δρόμο που φτιάχτηκε για εμένα,
χαζεύοντας εικόνες που παγωσες αποκαλώντας τες αναμνήσεις. Εχεις όμορφες αναμνήσεις. Φαινεται στο πρόσωπο σου αγαπητή μου. Φαινεται στις γωνιές των χειλιών σου, στην καυλα των ματιών σου, στο δέρμα που κλείνεσαι.

 Έφτασα σε ενα μπαρ. Στην εξώπορτα ειχε ενα λιοντάρι να το φυλάει και απο μεσα ακουγόταν μουσική. Τανγκό πρέπει να ήτανε. 
Το λιοντάρι δεν θα με άφηνε να μπω, για αυτο άλλωστε ειχε βαλθεί
εκει. Απλα ηθελα να σου πω οτι το τανγκό δεν χορευεται με έναν. Δεν χρειαζεται να χορέψεις με εμένα τον ιδιο, χόρεψε με το λιοντάρι, ετσι κιαλλιως εγω δεν ξερω να χορεύω. Το λιοντάρι θα τα παει καλυτερα. Όπως και να εχει, μην χορεύεις μονη.

Δεν πρόλαβα καλα καλα να σκεφτώ τις σκεψεις μου στις σκεψεις σου και σκέψου πως τοτε αρχισε να βρέχει και να βρέχει και να βρέχει τοσο που ολος ο κοσμος σου πλημμύρισε. 

 Δεν ειχε κύματα ευτυχώς, μέχρι που ήρθαν τα πανω-κατω. Κυριολεκτικά. Τούμπα σου λεω. Προσπαθούσα να βγω στην επιφάνεια και οταν πια τα κατάφερα όλη η επιφάνεια του νερού ηταν καλυμμένη με χιόνι που ακομα και οταν αυτο βυθιζόταν δεν έλιωνε μεσα στο νερό. 

 Παγωμένο το νερό, παγωμένο το χιόνι, παγωμένη η καρδια σου και φυσικα εγω.
Ενα πράγμα δεν πάγωσε. Μια στιγμή μαζι σου. Μια εικόνα μαζι σου, μια ανάμνηση σου.
Να κανω βόλτες στον κοσμο σου, να ξερεις οτι βρέθηκα τυχαία εδω, μα παρείσακτος δεν ειμαι.

 Τελος πάντων, παω να βρω τον λαγό, καλησπέρα σου.




Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Το Δύστυχο Happy End


Προσπάθησε να με ακολουθήσεις γιατι ειναι περίπλοκο.
Αρχη, μέση, τελος.
Σωστά;
Λάθος.
Μεγάλο λάθος.
Δεν υπάρχουν ολα σε καθε ιστορια.
Μπορει να μην υπάρξει και τιποτα.
Προσπαθούσα να το καταλάβω και νομίζω πως φτάνω.
Δεν ειναι υποκειμενικό το ζήτημα αλλα μπορει να υπαρχει ιστορια αποσπώντας κομμάτια της τριαδας. 
Οι αποφάσεις ειναι πολυ εύκολες οταν ξερεις που πατάς, αν μιλαμε για εμένα. Επιτελους λόγια σταράτα. 
Επιτελους πήρα τις λεπτομέρειες αφήνοντας την ουσία γιατι στην τελική οι λεπτομέρειες έχουν την σημασια.
Απέσπασα κομμάτια της, αγκάλιασα τις ιδέες της, την σκέψη της και εκεινη.
Έφυγαν τα αποθυμενα.
Μίλησα και άκουσα.
Τα είπαμε για πολυ ώρα δεν λεω.
Απο τα ωραιότερα όνειρα που εχω δει.
Παει τελείωσε, την επόμενη φορά το επόμενο.
Ειμαι ικανοποιημένος.
Μπορει να μην κλείδωσα την πόρτα αλλα την έκλεισα.
Ο "εγωισμός" δεν ειναι μια λεξη που με χαρακτηρίζει.
Θα εχω να θυμάμαι το μάλλον τελευταιο φιλί με γεύση κόκα κολα που εγω σε εκανα να εχεις, και μια ερώτηση... 
Τα ματια σου έγιναν γκρίζα, ηταν λόγο αυγής ή το οφείλεις σε εμένα;
Ας κλείσω με απουσιοποιητικα λοιπον για να εξηγήσω τα παραπάνω.
Όπως έκανες και εσυ άλλωστε...