Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Τι λείπει;

Το μυαλό μου παστώνει.
Η ματιά μου γίνεται τεμπέλικη και κουρασμένη.
Η νύχτα είναι πια μέρα και μέρα δεν υπάρχει.
Αν το θυμηθώ μπορεί και να πεινάσω.
Τα τραγούδια μου ακούγονται ίδια και χιλιακουσμένα.

Τι λείπει;

Να σου μιλήσω;
Δε θέλω να μιλήσω.
Δεν έχω κάτι να σου πω άλλωστε.
Σου είπα δε σκέφτομαι τίποτα.
Τότε γιατί δακρύζω;

Τι λείπει;

Γιατί τα γράφω αυτά;
Τι σε νοιάζουν κι εσένα;
Γιατί διαβάζεις ακόμα;
Τόσες ερωτήσεις, δε θα απαντηθούν ποτέ.
Μα λίγο πειράζει.

Το μόνο που θα ‘θελα να ξέρω,

Τι  λείπει;






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου